เกิดมากแล้วก้อเท่านั้น แต่ชีวิตยังต้องก้าวต่อไป
หนทางข้างหน้าแสนไกล แต่ก้อไปไม่ถึงสักที
หลายสิบปีผ่านไป ชีวิตหยุดอยู่กับที่
จะมีก้อแต่ความเหงา ที่ทวีมากขึ้นทุกวัน
ทำอย่างไรก้อเหมือนเดิม ไม่เคยดีขึ้น
จนกระทั้งวันนี้ คิดว่าดีแต่กลับแย่ลง
มีคนบอกว่า ให้ปล่อยวาง
แล้วทุกอย่าง จะเป็นสุข
แต่ก้อสะดุด หยุดอยู่กับที่
เมื่อคนหนึ่งจิงใจ แต่ทำไมคนนั้นไม่เห็นดี
เสียใจกี่ที ร้องไห้ก้อหลายหน
กลับมาใช้ชีวิต แบบเดิมจะดีไหม
แต่อีกใจก้อยัง รักเค้าอยู่
ทนเจ็บปวด จนหัวใจเกือบตายด้าน
แต่ทำไมต้องทน ไม่เข้าใจ
พยายามแล้วก้อ พยายาม
แต่ตัวเรานั้น จะทนได้อีกนานเท่าได
เจ็บปวดทุกครั้งที่ต้องอยู่อย่าง ทรมาน หัวใจ ตัวเอง

จะดีกว่าไหม?
ถ้าเปลี่ยนการสะเดาะเคราะห์ เป็นการคิดเชิงวิเคราะห์
ถ้าเปลี่ยนการบูชาราหู เป็นบูชาคนที่ควรบูชา
ถ้าเปลี่ยนการตัดกรรม เป็นการตัดพฤติกรรม
ถ้าเปลี่ยนไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เป็นไม่เชื่อต้องศึกษา
ถ้าเปลี่ยนผลประโยชน์ เป็นประโยชน์สุข
ถ้าเปลี่ยนชื่อ-นามสกุล เป็นการเปลี่ยนวิธีคิด
ถ้าเปลี่ยนคำด่า เป็นคำแนะนำ
ถ้าเปลี่ยนเก่งแต่โกง เป็นเก่งและดี
ถ้าเปลี่ยนอยากรู้ เป็นอยากเรียนรู้
ถ้าเปลี่ยนความทุกข์ เป็นความสุข
ถ้าเปลี่ยนริษยา เป็นมุทิตา
ถ้าเปลี่ยนอุปสรรค เป็นอุปกรณ์

Bleeding Love
&
Tattoo

อย่าทำงานจนป่วยตาย อย่าหลงเสน่ห์อบายมุข
อย่ามีความสุขที่ผิดศีลธรรม อย่าจำแต่เรื่องเลวร้าย
อย่าสบายจนเคยตัว อย่ากลัวที่จะก้าวไปข้างหน้า
อย่าบ้าฟังคำคนสอพลอ อย่ารอให้พระเจ้าเข้ามาช่วย
อย่ารวยบนความฉ้อฉล อย่าเป็นคนเห็นแก่ได้
อย่าใช้คนไม่เหมาะกับงาน อย่าปากหวานจนเสียระบบ
อย่าคบคนมองโลกในแง่ร้าย อย่าขายศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์
อย่าเป็นชาวพุทธแต่พึ่งไสย อย่าสนใจแต่เรื่องของตนเอง
อย่าเก่งอยู่คนเดียว อย่าเที่ยวเกินของเขต
อย่าใช้พระเดชจนลืมพระคุณ อย่าพึ่งใบบุญคนอื่นตลอดกาล
อย่าชำนาญในเรื่องชั่วชั่ว อย่าเมามัวกิน กาม เกียรติ
อย่าเครียดต่อคนที่คิดต่าง อย่าปลูกต้นกร่างต้นไทร
อย่าลืมใครผู้เคยทำคุณ อย่าสนับสนุนคนพาล
อย่าให้ทานกับคนไม่เห็นคุณค่าอย่ายกเงินตราขึ้นเป็นพระเจ้า

มีอะไรดูก้อดูๆไปแหละ

ก้ออ่านได้ทุกเล่มที่อ่านออก

> > ดช.ปัญญาเป็นเด็กที่เกิดในเมืองแต่ย้ายไปอยู่ในชนบท
> > วันหนึ่งไปซื้อแพะจากชาวนาในราคา 1000 บาท
> > ซึ่งชาวนายินดีที่จะส่งมอบแพะในวันรุ่งขึ้น
> > พอวันรุ่งขึ้น ชาวนาก็ไปหาดช.ปัญญาแล้วบอกว่า
> > 'ข่าวร้ายหนูเพราะแพะเพิ่งตายไปเมื่อคืนที่แล้วเอง'
> > ดช.ปัญญา ก็บอกว่า 'ไม่เป็นไร ถ้าเช่นนั้นคืนเงินให้ผมก็แล้วกัน'
> > 'โอ เสียใจด้วยจริงๆ แต่ฉันใช้เงินนั่นหมดไปแล้ว' ชาวนาพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ
> > 'ไม่เป็นไร ถ้างั้นเอาแพะตัวนั้นมาให้ฉัน'
> > 'หนูจะเอาแพะตายไปทำอะไร' ชาวนาถามด้วยความฉงน
> > 'ฉันจะเอาไปจับฉลากขาย'
> > 'จะไปจับฉลากแพะที่ตายได้อย่างไร ใครจะไปซื้อ'
> > 'ได้ซิ คอยดูละกัน'
> > จากนั้นชาวนาก็มอบแพะที่ตายให้ดช.ปัญญาไป
> > หนึ่งเดือนผ่านไป......ชาวนาพบกับดช.ปัญญาจึงถามว่าตกล งเอาแพะที่ตายไปทำอะไร
> > 'ฉันก็ทำฉลาก 500 ใบ ขายใบละ 10 บาท
> > แล้วบอกว่าใครดวงดีจับฉลากได้ก็ได้แพะไปเลย 1 ตัว'
> > 'ฉันได้เงินมา 5000 บาท ได้กำไรหลังจากหักที่จ่ายให้ลุงชาวนาไปแล้ว 3990 บาท'
> > 'แล้วไม่มีคนโวยวายหรือ(เพราะแพะตายแล้ว)' ชาวนาถามด้วยความสงสัย
> > 'ก็มี มีคนเดียวคือคนที่จับฉลากได้ และฉันก็แค่คืนเงินค่าฉลากจำนวน 10
> > บาทให้คนๆนั้นไป'
> > ในเรื่องบอกว่า
> > ดช.ปัญญาต่อมาเติบโตและเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างมาก......
> > เรื่องราวแบบนี้เป็นสิ่งที่คนอินเดียสอนกัน........ที่สำคัญก็คือการแก้ไขปัญหาและแก้ไขสถานการณ์ที่
> > เผชิญหน้าหรือคิดคำตอบโจทย์ที่ยากๆ ซึ่งคนอินเดียจะเก่งในเรื่องแบบนี้มาก